نگهداری

سرویس آسانسور

«« سرویس و نگهداری ، آزمون و تست آسانسور»»

 

 

 

نکات ایمنی جهت استفاده مسافران:

 

  • در هنگام استفاده از آسانسور حتماً باید به ظرفیت نهایی آن توجه شود که بروی پلاک مشخصات در کابین نصب شده و در صورت رعایت نکردن ظرفیت ، احتمال خرابی آسانسور می رود.
  • آسانسورها وسیله بازی کودکان یک ساختمان نگردند و کودکان زیر 7 سال به تنهایی از آسانسور استفاده نکنند.
  • در هنگام سوارشدن توسط مسافران احتیاط شود که دست آنها یا وسایل خریداری شده توسط آنها مانع بسته شدن درب یا گیرکردن آنها بین درب و کابین نگردد.
  • ثابت ایستادن مسافران هنگام جابه جایی آسانسور و ضربه وارد نکردن به کف کابین
  • ضربه نزدن به درب کابین یا برخورد لوازم هنگام اثاث کشی توسط مسافران
  • بازی نکردن با شاسی های کابین و فعال نکردن چند شاسی همزمان توسط مسافران و کاربران بدون آنکه نیازی به توقف آسانسور در آن طبقات باشد.

 

 

نـگهداری صحیح آسانسور:

آسانسور وسیله ای مکانیزه که در یک چهارچوب مشخص به نام چاه حرکت می کند و وظیفه جابجایی عمودی کاربران را به عهده دارد و آسانسور مجموعه ای را تشکیل می دهد که با جان کاربران در ارتباط می باشد لذا باید ایمن، قابل اعتماد و کارا باشد که دسترس به این موارد مستلزم بررسی مراحل سه گانه زیر می باشد.

 

مرحله اول: مرحله قبل از ساخت یا مرحله طراحی، مشاوره و ساخت سازه ساختمان استراکچر و چاله آسانسور

مرحله دوم: طراحی، ساخت و مونتاژ مکانیک و الکتریکی آسانسور

مرحله سوم: سرویس و نگهداری و پشتیبانی آسانسور

 

  • بدیهی است از هیچ وسیله مکانیزه نمی توان انتظار داشت که توقعات کاربر را بدون نگهداری و سرویس منظم برآورده نماید چه برسد به آسانسور که وسیله ای کاملاً پیچیده و با ظرافت های خاص خود می باشد.
  • اکثر آسانسورهایی که بعد از سال 1377 در تهران و شهرهای بزرگ نصب شده اند شامل بازرسی کنترل ایمن می گردند ولی قبل از این تاریخ اکثراً حتی تأییدیه بازرسی نیز ندارند که عمر برخی از آنها به بالای 25 سال می رسد و عملاً دارای عملکرد مناسب و ایمن نمی باشند.
  • کیفیت پائین و قطعات مورد استفاده در آسانسورها که بعضاً بسیاری از آنها فاقد کیفیت مطلوب و تأییدیه های لازم می باشند اهمیت سرویس و بازرسی ادواری را دو چندان می کند.

 

 

 

1

««  انواع فعالیت های سرویس و نگهداری  »»

 

1-بازرسی: بازرسی از آسانسور در مقطع زمانی برنامه ریزی شده صورت می پذیرد تا معلوم شود که آیا آسانسور به سرویس نیاز دارد یا به تعمیرات پیشگیرانه (بازرسی ممکن است به صورت چشمی یا از طریق اندازه گیری بعضی از ویژگی های فیزیک دستگاه ها باشد.)

2-سرویس: در صورتی که هنگام بازرسی نیاز به سرویس احساس شود، سرویس دهی برای قسمت های متحرک و ثابت اعم از الکتریکی و مکانیکی مجزا صورت می پذیرد، همچنین هرآسانسور مطابق “چک لیست سرویس و نگهداری آسانسور” ماهیانه حداقل یکبار باید مورد سرویس قرار گیرد.

3-تعمیرات پیشگیرانه: این تعمیرات زمانی صورت می گیرد که هنوز امکانات وسایل نصب شده در حال کار بوده و دچار خرابی نشده است و هدف از آن این است که خرابی سیستم به تعویق بیافتد وفاصله بین خرابی ها رو به افزایش بگذارد و یا جلوی خرابی های احتمالی گرفته شود.

4-تعمیرات خرابی: این تعمیرات مربوط به مواردی است که دستگاه از کار افتاده است و نمی تواند به وظایف پیش بینی شده عمل کند که با انجام تعمیرات لازم آسانسور مجدداً راه اندازی شده و مورد بهره برداری قرار می گیرد.

در عملیات بازرسی جامع آسانسور موارد زیر مورد بررسی قرار می گیرد:

الف- عملکرد قفل ها و درهای کابین و متعلقات

ب- سیستم تعلیق کابین و مکانیزم تعادل و ایمنی کابین

ج- سیستم های کنترلی، ایمنی، الکتریکی

د- عملکرد سیستم محرکه آسانسور (موتور گیربکس)

ه- عملکرد ترمز ایمنی، گاورنر و پاراشوت ها

و- عملکرد سیستم ضربه گیرها

 

«« روانکاری آسانسورها »»

 

روانکاری مناسب یکی از مهمترین قسمت های هر برنامه سرویس و نگهداری می باشد.

  • استفاده از روانکار یا روغن مناسب
  • استفاده صحیح از روانکار به مقدار مناسب
  • چک کردن و کنترل کردن در بازه های زمانی تعیین شده

 

روانکاری آسانسورها شامل:

روانکاری ریل ها، فنر و لولاهای دربهای طبقات لولایی، بافرهای هیدرولیکی، کفشک های لغزشی کابین و وزنه تعادل، یاتاقانهای فلکه گیربکس و ….  می گردد.

برای روغن کاری ریلها ، با توجه به سردسیر بودن یا گرمسیری بودن منطقه از روغن با واسکازیته 10 تا 30 استفاده می شود.

در بعضی از آسانسورهای قدیمی به علت جمع شدن گردو خاک و کثیفی روی ریل و کفشک ، آسانسور در حین حرکت صدای خش خش تولید می کند که برای رفع این مورد و تمیزی ریل می توان از گازوئیل به مقدار کم استفاده کرد.

«« موارد عدم روانکاری »»

 

  • استاندارد، روانکاری سیم های گاورنر را ممنوع کرده یعنی روانکاری سنگین و چسبناک بروی سطح خارجی سیم بکسل بیش از این که سودمند باشد مضر هستند روانکار سیم بکسل ها گرانروی 34 تا 38 در مقیاس S&U در دمای 210 درجه فارنهایت را بنماید.
  • روانکاری کفشک های غلطکی نباید از رونکار استفاده کرد زیرا ممکن است با عملکرد ایمنی دستگاه تداخل پیدا کند.
  • میکروسوئیچ های حد چون ممکن است کنتاکت این وسایل بوسیله گریس یا روغن بی کیفیت ارتباط برقرار کرده و عمل کنند.
  • روغن کاری یا گریس کاری کلیه کنتاکت ها مثل کنتاکت دربها، کنتاکت مدارات ایمنی برقی و مکانیکی، گاورنر و قفل دربها به هیچ وجه صورت نگیرد.
  • از روغن کاری غلطکهای درب اتوماتیک بر روی ریل ساسبیشن جداً خودداری نمائید چون باعث لیز خوردن و عدم دور اندازی می گردد.و همچنین روغن کاری ریل دربها باعث جمع شدن گردو خاک و کثیفی ریل می شود.
  • روغنکاری دیسک ترمز موتور به هیچ عنوان انجام نگردد چون باعث سر خوردگی کابین می گردد.

 

«« آزمون ها و تست ها»»

  • بازدید چاهک آسانسور
  • بازرسی از درب طبقات
  • بازرسی آسانسور
  • بازرسی موتورخانه آسانسور
  • کنترل تراز کف کابین با کف کلیه طبقات و همچنین حدفاصل کابین و درها

4

تست های آسانسور:

  • تست زمان حرکت
  • تست ترمز (ایست) : در آسانسورهای دوسرعته برای توقف نرم تر نیاز هست که فلایویل در حد خیلی کمی سرخوردگی داشته باشد.روش تجربی برای میزان سرخوردگی به این صورت هست که درزمانی که موتور متوقف هست و ترمز درگیر است با قدرت دست فلایویل کمی بچرخد.برای موتورهای تری وی اف دقت شود که فک ترمز بعد از ایست کامل موتور بسته شود و همچنین رولبک هم نداشته باشد.
  • تست سرخوردگی سیم بکسل ها
  • تست قفل درب طبقات آسانسور (درب لولایی)
  • تست ترمز ایمنی یا پاراشوت
  • تست شالتر بالا و پایین
  • تست عملکرد صحیح فن موتور
  • تست بالانس بودن کابین و وزنه تعادل
  • تست کشش سیم بکسلها يا شل شدگی و …..

 

 

5

عیب یابی نصب و راه اندازی آسانسور شامل :

– عیب یابی تابلو

  • فن موتور روشن نمی شود.
  • شاسی می پذیرد ولی لامپ زیر شاسی روشن نمی شود.
  • تابلو بعضی از شاسی ها ی احضار را نمی پذیرد.
  • عدم جذب کنتاکتورها یا قطع و وصل شدن آنها
  • ترمینالهای ترمز ولتاز ندارد و فک ترمز باز نمی گردد.
  • آژیر مداومG22  و غیر عملیاتی شدن سیستم
  • لامپ کابین با به استراحت رفتن تابلو خاموش نمی شود.
  • فیوزهای مينياتوری تکفاز يا سه فاز با روشن شدن تابلو می پرد.
  • ترمينالهای قدرت ولتاژ ندارند يا فازها U,V.W جابجا می باشند .

10 10- سری ایمنی تکمیل نشده و تابلو خطای سری استپ می دهد و ………

««آزمـون ها »»

قبل از بهره برداری عادی از آسانسورها، باید عملکرد صحیح و کامل تجهیزات و ایمنی توسط شخص ذیصلاح آزمایش شده و صحت نقشه های اجرائی و مشخصات فنی در حال حرکت و سکون کنترل شود. کنترل و بازرسی های آسانسور به طور معمول به پنج مرحله عمده تقسیم می گردد.

مرحله اول:  بازدید چاهک آسانسور

 

در ابتدا آسانسور به آخرین طبقه احضار کرده، در طبقه را در اولین ایستگاه باز کرده و بازدید شروع شده و موارد زیر کنترل می گردد:

  • چراغ های تونلی روشن باشند:

چاه آسانسور باید مجهز به چراغ تونلی باشد، به طوری که روبه روی در هر طبقه یک چراغ و در انتها و ابتدای آن نیز یک چراغ در نظر گرفته شده باشد. محل چراغ ها باید در کنار وزنه یا هر جسم دیگری نبوده و بتواند به هنگام توقف کابین در هر طبقه روشنایی کافی جهت سرویس را روی کابین ایجاد نماید. مدار تغذیه چراغ های تونلی باید جدا از تابلوی فرمان بوده و قبل از تابلوی تغذیه، از تابلوی عمومی ساختمان گرفته شده باشد.

  • ارتفاع چاهک اندازه گیری و کنترل شود:

در آسانسورهای یک بر ثانیه، ارتفاع چاهک آسانسور باید حداقل یک و نیم متر باشد و در آسانسورهای با سرعت بالاتر مقدار عمق متناسب با سرعت تغییر می کند .

  • فاصله کادر وزنه با ضربه گیر اندازه گیری شود:

فاصله کادر وزنه تا روی ضربه گیر در آسانسورهای یک متر بر ثانیه بین حداقل 15 سانتی متر تا حداکثر 25 سانتی متر متغیر می باشد که لازم است با دستورالعمل سازنده و استانداردهای معتبر کنترل شود. در صورتی که ضربه گیر در زیر کادر وزنه نصب شده باشد، این اندازه از لبه ضربه گیر تا سکوی مربوطه 20 الی 25 سانتی متر خواهد بود.

  • ابتدای محل استقرار ریل های وزنه و کابین بازرسی شود:

ریل های وزنه و کابین روی ورق های آهنی با ابعاد حداقل 20×20 سانتی متر و به ضخامت حداقل 1 سانتی متر قرار می گیرند، توجه شود که ریل ها با هیچ روشی به این صفحات محکم نشده باشد.

6

  • ابعاد جان پناه کنترل شود:

زمانی که سرویس کار مشغول بازرسی و سرویس آسانسور می باشد، ممکن است کابین به سمت پایین حرکت نماید؛ در این صورت وجود جان پناه باعث جلوگیری از حادثه خواهد شد. حداقل اندازه جان پناه که حدفاصل سکوی وزنه با سکوی کابین و دیواره چاه آسانسور می باشد، فضایی به ابعاد 50×60 سانتی متر و به عمق 1 متر می باشد.

 

  • بازدید از میکروسوئیچ ته چاه و کنترل کارکرد آن:

فلکه هرزه گرد کششی ته چاه جزء سیستم پاراشوت بوده و جهت هدایت سیم بکسل گاورنر به کار می رود. در صورتی که به هر دلیلی کشش سیم بکسل فلکه گاورنر از مقدار مجاز آن بيشتر شود، وزنه فلکه هرزه گرد ته چاه باعث قطع میکروسوئیچ آن خواهد شد و با توجه به اینکه این میکروسوئیچ جزء سری استپ ها است، باعث خاموش شدن آسانسور می گردد.

  • کنترل کلید استپ قارچی ته چاه (کلید سرویس کار):

کلید سرویس کار ته چاه جهت استفاده سرویس کار در زمان های اضطراری و یا به هنگام کار در ته چاه جهت از کار انداختن آسانسور مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به اینکه کلید قارچی ته چاه جزء سری استپ ها می باشد.در صورت زدن کلید قارچی تا به کار انداختن مجدد آن، آسانسور خاموش خواهد بود. کلید سرویس کار معمولا در محلی نصب می گردد که در دسترس شخص تعمیر کار از داخل چاه به هنگام بازکردن در طبقه اولین توقف قرار گیرد. (حدوداً بلافاصله 20 سانتی متر پایین تر از طبقه تراز کف تمام شده ساختمان)

 

  • کنترل قاب وزنه، تعداد وزنه های نصب شده و مهار آن:

در این مرحله شمارش تعداد وزنه ها و برآورد مقدار وزن آنها و نیز چگونگی مهار وزنه، کنترل می گردد. در صورتی که وزنه ها کنترل نشوند، ممکن است باعث مشکلات و خطرات جانی احتمالی گردد. در این مرحله روغندان ها و کفشک ها و نیز کفشک های کمکی مورد بازرسی قرار می گیرند و نحوه نصب و کارکرد آن ها کنترل می شود.

 

  • کنترل محل نصب بافر کابین و وزنه:

در این قسمت نحوه نصب ضربه گیرها کنترل می شوند. این ضربه گیرها باید به طور صحیح در روی سکو یا روی کادر وزنه و کابین نصب و محکم شده باشند. فاصله کادر وزنه با بافر و سکو نیز باید کنترل شود. همان طور که بیان شد این فاصله باید بین 15 تا 25 سانتی متر باشد.

 

  • بازرسی از سکوی بافر کابین و وزنه:

در این مرحله، از نحوه اجرای سکوی محل نصب بافر کابین و وزنه بازدید به عمل می آید. لازم است سکو به طور محکم در مرکز کادر وزنه و یا کابین اجرا شده باشد و نیز از لحاظ سازه ای نیز مناسب باشد. (لازم است نقشه ها و نحوه اجرا به تایید مهندس سازه برسد).

 

  • بازرسی از چگونگی اجرا سیم ارت:

در این قسمت نحوه اتصال ارت به آهن کشی کنترل و بازرسی می شود. لازم است کابل ارت به چاه ارت ساختمان متصل شود.

7

مرحله دوم:  بازرسی از در طبقات

 

در آغاز بازرسی این مرحله، ابعاد کابین اندازه گیری و با ابعاد مورد نیاز مقایسه و یادداشت می شود. سپس برای کلیه طبقات از اولین تا آخرین توقف، بازرسی از در طبقات انجام می شود. بازرسی باید شامل نحوه کارکرد درست قفل ها و عملکرد صحیح در هنگام باز شدن و بسته شدن آن باشد. لازم است که زنگ اضطراری (اخبار)، شستی فن کابین و نحوه کارکرد شستی D.O در ابتدای این مرحله نیز بازرسی و کنترل شود. نیروی بسته شدن در طبقات و در کابین نیز کنترل می شود. در هنگام عبور یا گیرکردن مسافر بین درها باید در به صورت اتوماتیک باز شود. نیروی لازم جهت جلوگیری از بسته شدن در نباید از 150 نیوتن تجاوز نماید.

 

مرحله سوم: بازرسی کلی آسانسور

 

در این مرحله بازرسی آسانسور از آخرین توقف شروع می شود و آسانسور توسط تابلوی روی کابین (رویزیون) در وضعیت کنترل دستی قرار می گیرند. بازرس همراه با نصاب روی کابین رفته و آسانسور توسط حرکت دستی از طریق تابلوی رویزیون به سمت پایین حرکت داده شده و مورد بررسی قرار می گیرد.

  • در حین حرکت، کلید ایست روی جعبه رویزیون کنترل شود:

در صورت ضربه به روی کلید قارچی روی جعبه رویزیون، کابین آسانسور باید متوقف گردد.

در حین حرکت کابین، نحوه نصب و کارکرد روغندان های کابین کنترل می شود.

در حین حرکت کابین و گذشتن از کنار درها عملکرد قفل درها مجدداً کنترل می شود. با اعمال ضربه به درهای طبقات (درهای لولایی) زبانه قفل ها را کنترل می نمایند.

  • فاصله براکت ریل های کابین و وزنه تعادل و نحوه بسته شدن لقمه ها کنترل شود:

در این مرحله در حین حرکت کابین، نحوه اتصالات، جوشکاری ها، براکت ها و محکم شدن آنها به آهن کشی و یا سازه چاه آسانسور مشاهده و بازرسی می گردد. همچنین در چند نقطه از مسیر حرکت آسانسور، فاصله دهانه دو ریل کابین اندازه گیری می شود تا از شاقول بودن ریل ها اطمینان حاصل شود. زیرا در صورت یکسان و مساوی نبودن فاصله ریل ها مشکلاتی در نحوه حرکت کابین ایجاد خواهد شد.

  • بازرسی از پشت بند ریل ها و پیچ و مهره های مربوطه:

در این مرحله از بازرسی، باید از تکمیل بودن پیچ و مهره ها و نوع سایز آنها مطمئن شد. لازم به توضیح است که جوشکاری ریل ها به یکدیگر و پشت بند، مجاز نمی باشد. باید حرکت کابین از محل نشیمن
زبانه های ابتدا و انتهای ریل ها بازدید شود و در صورت وجود اختلاف سطح کمتر از 2 میلی متر، توسط سوهان کاری هموار شده و در غیر این صورت لازم است که ریل ها مجددا به طرز درستی نصب شوند.

  • میکروسوئیچ پاراشوت روی کابین کنترل شود:

روی اهرم پاراشوت، میکروسوئیچ پیش بینی و نصب گردیده است که به محض پاراشوت و فعال شدن آن، میکروسوئیچ نیز فعال شده و مدار سری استپ قطع می شود که در نهایت آسانسور از حرکت باز می ایستد.

  • لقی کابین کنترل شود:

کفشک های کابین در این مرحله از بازرسی کنترل شده و در صورتی که لقی بین کفشک و ریل بیش از اندازه باشد باید نسبت به تنظیم آنها اقدام شود.

8

  • فاصله کابین با کادر و وزنه کنترل گردد:

فاصله کابین با کادر وزنه به هنگامی که کابین آسانسور و کادر وزنه در داخل چاه در کنار هم قرار
می گیرند، کنترل می شود. باتوجه به اینکه مطابق استاندارد فاصله قطعه متحرک از متحرک در داخل چاه آسانسور باید حداقل 5 سانتی متر باشد ، لازم است که این فاصله هم 5 سانتی متر باشد.

 

  • در حین حرکت کابین، نسبت به کنترل فاصله متعلقات کابین با دیواره چاه اقدام شود:

با توجه به اینکه مطابق استاندارد حداقل فاصله قطعه متحرک از ثابت باید 3 سانتی متر باشد، لذا حداقل فاصله متعلقات در کابین از دیواره چاه نیز باید فاصله 3 سانتی متری لحاظ شود.

 

  • سربکسل های کابین و وزنه تعادل و تعداد آنها و تکمیل بودن پیچ و مهره و طرز نصب صحیح آنها کنترل شود:

تعداد سربکسل های کابین و وزنه تعادل حداقل 3 عدد بوده و به فواصل 5 برابر قطر سیم بکسل از یکدیگر نصب می گردند. باید دقت شود که همواره پیچ بست U شکل در سمت بارگذاری سیم بکسل باشد.

 

  • کنترل نحوه کابل کشی و تعداد بست های تراولینگ کابل:

تراولینگ کابل باید به صورت یکپارچه و با رشته سیم های کافی نصب شده باشد. باید حداقل یک بست زیر دال بتنی و یک عدد بست زیر کابین جهت نگهداری کابل پیش بینی گردد و با توجه به طول تراولینگ کابل، به تعداد مورد نیاز از بست های نگهدارنده در طول چاه استفاده گردد به طوری که این بست ها مانع نحوه کارکرد کابین در حین حرکت نشود.

 

  • کنترل ارتفاع جان پناه روی کابین در هنگامی که کابین در آخرین توقف ایستاده است:

با توجه به استانداردهای موجود، هنگامی که کابین در آخرین توقف می باشد، لازم است فضای کافی در حد فاصل سقف کابین تا زیر دال بتنی جهت استفاده سرویس کار وجود داشته باشد که این اندازه حداقل از بالاترین نقطه کابین تا زیر دال بتنی 110 سانتی متر خواهد بود.

 

  • کنترل دریچه فرار:

دریچه فرار اضطراری و نحوه کار میکروسوئیچ آن با بازکردن در، کنترل می شود. در صورتی که آسانسور در این حالت متوقف گردیده و میکروسوئیچ فعال گردد، مورد تأیید می باشد. روی دریچه فرار از کلید شب بند استفاده می گردد، به طوری که در دریچه فرار از داخل به راحتی باز شده ولی از خارج چاه آسانسور توسط کلید قابل باز شدن باشد.

 

  • کنترل انتهای ریل های کابین و وزنه تعادل:

انتهای ریل ها باید آزاد بوده و در داخل بتن و یا هر نوع مانع دیگری قرار نگرفته باشد. آخرین براکت
ریل ها در حدود 30 سانتی متری زیر دال نصب می گردد و به هنگام نشستن کادر وزنه روی ضربه گیر مربوطه کفشک کابین نباید از آخرین براکت عبور نماید.

 

  • کش آمدن سیم بکسل در حین حرکت کابین کنترل گردد:

در صورتی که سیم بکسل مستعمل بوده و یا مشکلاتی از جمله بازشدن رشته های آن وجود داشته باشد، در این مرحله لازم است سیم بکسل های معیوب ، تعویض شوند.

9

مرحله چهارم: بازرسی موتورخانه آسانسور

 

 

  • فاصله هرزه گرد با شاسی و دال بتنی کنترل گردد:

 

حداقل فاصله فلکه هرزه گرد از روی دال بتنی 2 سانتی متر می باشد. قطر فلکه هرزه گرد حداقل 40 برابر قطر سیم بکسل است. لازم است گارد محافظ سیم بکسل جهت جلوگیری از خروج سیم بکسل از روی شیارهای فلکه هرزه گرد و فلکه محرک گیربکس حداکثر به فاصله یک سوم قطر سیم بکسل نصب و تنظیم شود.

  • در مناطقی که رطوبت زیاد هست و یا امکان آب گرفتگی چاهک وجود دارد حتما سیم بکسل گاورنر از لحاظ استحکام چک شود.
  • کنترل سیم بکسل ها روی فلکه موتور گیربکس به نحوی که در یک امتداد باشند:

در صورتی که سیم بکسل ها در یک امتداد نباشند، باعث خوردگی شیارهای فلکه و همچنین فرسودگی سیم بکسل ها به صورت غیر مساوی خواهد شد.

 

  • کنترل سرخوردگی کابین (سیم بکسل ها):

اصطکاک بین سیم بکسل ها و شیار فلکه کششی موتور گیربکس در طول عمر کارکرد آسانسور ثابت نیست و این میزان اصطکاک براثر فرسایش شیار، کاهش سطح مقطع سیم بکسل، تغییر شرایط روانکاری و تغییرات ناشی از تعویض سیم بکسل و همچنین تراش مجدد شیارهای فلکه متغییر خواهد بود. جهت میزان نمودن اصطکاک کافی برای عملکرد ایمن آسانسور نیاز به روش ساده ای جهت محاسبات اصطکاک می باشد.

همان طور که می دانیم، حرکت آسانسور شامل شتاب تند شونده ای در شروع حرکت و شتاب کند شونده ای در هنگام دور اندازی با سرعت ثابت و سپس ایست کامل در هر طبقه می باشد.

هنگامی که لغزش واقعی بین شیار فلکه و سیم بکسل وجود دارد، سهم نسبی لغزش در مسافت حرکت بلند و طولانی به اندازه لغزش در مسافت کوتاه نمی باشد و  بنابراین تفاوت زیاد لغزش بین لغزش مسافت کوتاه و بلند نمایانگر این مطلب است که لغزش سیم بکسل داخل شیار فلکه آسانسور وارد محدوده خطرناک شده است. لذا با مقایسه لغزش در مسافت کوتاه و بلند با سرعت ثابت تفاضل لغزش ها در این دو مرحله به دست می آید (مراحل لغزش در شتاب کند شونده و شتاب تند شونده در دو حالت حرکتی فوق، مساوی در نظر گرفته می شود). با توجه به اینکه همواره باید مقدار لغزش در مرحله مسیر کوتاه، کوچک تر از مسیر بلند و طولانی باشد، در غیر این صورت لغزش در طی شتاب تند شونده وارد محدوده خطرناک شده و باعث مشکلات بعدی خواهد گردید.

 

  • شماره گذاری تراول کابل کنترل گردد:

جهت سهولت کار و عیب یابی مدار برقی در تابلوی آسانسور لازم است که کلیه کابل ها کدگذاری و شماره نویسی شوند و این کدها با شماره گذاری سر سیم ها در داخل تابلو و جعبه رویزیون هماهنگ و یکسان باشند.

 

  • فن هواکش داخل موتورخانه و نحوه کار آن کنترل گردد:

جهت تعویض هوای داخل موتورخانه نیاز به هواکش مناسبی می باشد که با کارکرد موتور گیربکس هماهنگ باشد، به طوری که به هنگام استارت موتور گیربکس، هواکش نیز روشن گردد یا در صورتی که دمای هوای موتورخانه به بیش از 40 درجه سانتی گراد برسد، هواکش با فرمان ترموستات داخل موتورخانه روشن شود تا باعث خنک سازی هوای موتورخانه و تجهیزات گردد.

 

10

 

  • ارتفاع موتورخانه، ارتفاع سقف موتورخانه تا روی سطح دال بتنی و همچنین ابعاد در ورودی موتورخانه کنترل گردد:

ارتفاع مفید موتورخانه حداقل 2 متر و ارتفاع روی دال بتنی تا زیر سقف موتورخانه حداقل 180 سانتی متر و نیز درب موتورخانه به عرض 60 سانتی متر و ارتفاع 2 متر می باشد.

 

  • کنترل وجود پله برای دسترسی برروی سکوی دال بتنی:

در صورتی که ارتفاع کف موتورخانه تا روی سکوی دال بتنی بیش از 50 سانتی متر باشد، نیاز به پیش بینی پله دسترسی می باشد.

 

  • کنترل قلاب (هوک) در سقف موتورخانه:

پیش بینی جهت این که سرویس کار بتواند به راحتی موتور گیربکس را توسط وسیله ای جابجا نماید، باید قلابی در سقف تعبیه شود که ظرفیت جابجایی موتورگیربکس یا حتی کابین را داشته باشد.

 

  • کنترل صدای ناهنجار موتور گیربکس:

عدم نصب صحیح موتور گیربکس روی شاسی خود، باعث ایجاد سرو صدا و ضربه خواهد شد و همچنین در صورتی که در حین کار موتور گیربکس صداهای ناهنجاری از داخل آن شنیده شود، نیاز به رفع عیب و نقص احتمالی می باشد.

علامت گذاری حرکت کابین به جهت بالا و پایین روی فلکه موتورگیربکس و هم سطح بودن کابین با تراز طبقات روی سیم بکسل کنترل شود.

 

  • تست بالانس کابین و وزنه تعادل:

وزن مجموعه کادر وزنه و وزنه های آن باید با مجموع وزن کابین و نصف وزن ظرفیت نفرات برابر باشد. جهت کنترل بالانس بودن کابین با وزنه تعادل با سوار کردن تعداد نفراتی که وزن آنها معادل نصف ظرفیت آسانسور باشد و با هم تراز نمودن کابین با وزنه تعادل داخل چاه آسانسور، بالانس بودن سیستم تعلیق در موتور خانه کنترل می شود.

 

 

مرحله پنجم: کنترل تراز کف کابین با کف کلیه طبقات و حدفاصل کابین و درها

 

لازم است در این مرحله کف کلیه طبقات با کف کابین هم تراز باشد و همچنین فاصله کابین با درها نیز در کلیه کناره ها به صورت یکسان و مساوی باشد. در صورتی که کابین نسبت به در طبقه از فواصل مساوی برخوردار نباشد، نسبت به اصلاح موقعیت کابین و رفع نقص آن اقدام می شود.

 

 

 

 

11

««تست های آسانسور»»

 

1-    تست زمان حرکت :

هرگاه به هر دلیلی (مثلا به دلیل چسبیدن کنتاکتورها یا شکستن گیربکس) موتور زیر بار قرار نگرفته باشد ولی تابلوی برق، فرمان حرکت را به موتور بدهد، جهت جلوگیری از صدمه دیدن موتور، باید حداکثر در زمانی متناسب با سرعت آسانسور و تعداد توقف، برد تابلوی قطع مدار ، فرمان خاموش شدن موتور را صادر نماید.

برای تست این موضوع، در برد تابلوی فرمان آسانسور دو سیم (فاز) از کنتاکتور دور تند را باز نموده و سپس در حالت نرمال فرمان حرکت به موتور گیربکس به سمت بالا یا پایین داده می شود، در این صورت باید برد آسانسور در طی حداکثر زمان محاسبه شده، به آسانسور فرمان قطع مدار را بدهد.

مقدار زمان طی مسیر حرکت برای آسانسورهایی که با سرعت 1 متر بر ثانبه در حرکت هستند، از فرمول محاسبه می شود که در آن n تعداد توقفات را نشان می دهد.

 

2-تست ترمز:

برای تست عملکرد ترمز مغناطیسی موتور گیربکس به شرح زیر عمل می شود:

سیم های برق مربوط به مگنت ترمز موتور گیربکس را باز نموده و سپس فرمان حرکت در دور تند به آسانسور داده می شود، در این حالت به دلیل عدم حرکت موتور گیربکس، پس از حدود چند ثانیه تابلو به مدار فرمان آسانسور، دستور قطع برق را مي دهد.

 

3-تست سرخوردگی سیم بکسل ها :

ابتدا از بالانس بودن وزنه تعادل و کابین آسانسور و صحت آن اطمینان حاصل نموده و در صورتی که کابین و وزنه تعادل بالانس باشند، به  تست کشش سیم بکسل ها اقدام می شود.

برای این منظور باید وزنه تعادل و کابین در وسط ارتفاع چاه آسانسور در موقعیت روبه روی هم قرار گرفته (کابین دارای ظرفیتی معادل نصف بار نامی باشد) و با قرار دادن تابلوی فرمان آسانسور به موقعیت رویزیون و آزاد کردن ترمز به صورت دستی، با چرخاندن فلایویل موتور گیربکس توسط دست، باید به طور آزاد و کاملا آرام به دو طرف حرکت کرده و بالانس باشد.

در حالتی که کابین در آخرین طبقه و خالی باشد روی سیم بکسل ها و چرخ فلکه توسط خط کش و لاک غلط گیر، علامت گذاری می شود.

پس از انجام مرحله بالا، کابین یک طبقه پایین تر برده شده و سپس به موقعیت قبلی آن برگردانده می شود و به موقعیت و محل علامت گذاری شده دقت می شود. در صورتی که علامت های تعیین شده به صورت ناهماهنگ جا به جا شده باشد، کشش سیم بکسل ها با مشکلاتی همراه است که در این موقعیت باید آزمایش لغزندگی سیم بکسل ها متوقف شود. لازم است نصاب نسبت به تصحیح کشیدگی سیم بکسل ها و اصلاح آن اقدام نماید. در صورتی که علامت گذاری های قبلی به صورت یکسان جا به جا شده باشد (مثلا در حد 3 میلی متر)، در این صورت تست لغزندگی ادامه می یابد.

 

12

نکته مهم : پس از راندن کابین به پایین ترین طبقه و سپس برگرداندن آن به جای قبلی (آخرین طبقه) اندازه جابه جایی به دست آمده در این مرحله نباید از فرمول زیر بیشتر باشد: (N-1)×3 mm

مثلاً ) برای یک ساختمان با 10 طبقه نباید از 27 میلی متر بیشتر گردد. در صورتی که مقدار حاصل از تست مرحله اخیر بیشتر از عدد محاسبه شده باشد، سرخوردن سیم بکسل در چرخ فلکه موتور گیربکس وجود خواهد داشت و تست مورد تأیید نخواهد بود و باید نصاب نسبت به اصلاح آن اقدام نموده و تست سرخوردگی دوباره انجام شود.

 

4-تست قفل در طبقات آسانسور (در لولائی) :

قفل در طبقه آسانسور درهای نوع لولائی، پشت چهارچوب و سمت بازشوی آن نصب می گردد. قفل دارای یک بازو (در سمت داخل چاه)، ضامن، زبانه و همچنین دو میکروسوئیچ می باشد. اولین میکروسوئیچ که مگنت های آن روی چهارچوب قابل رویت است با بسته شدن در عمل می کند، به طوری که هنگام بسته شدن در طبقه توسط پلاتینی که روی در نصب شده است، مگنت پل شده و مدار برق فرمان آسانسور را متصل می کند. میکروسوئیچ دیگر با ضامن قفل کار می کند.

هنگامی که کابین به تراز طبقه برسد و متوقف شود، کمان در (وسیله ای که روی کابین نصب شده است)، توسط تابلوی فرمان آسانسور فاقد برق می شود و در این زمان توسط جک روغنی خود که تحت فشار است عمل کرده و باز می شود. در حین باز شدن ضربه ای به اهرم قفل وارد نموده و باعث آزاد شدن ضامن و زبانه قفل می گردد و در نتیجه در آسانسور باز می شود. همزمان با آن میکروسوئیچ ضامن که جزء سری استپ ها می باشد، عمل نموده و جریان برق فرمان آسانسور را از مدار خارج می کند. زمانی که در طبقه باز است با توجه به اینکه دو میکروسوئیچ قفل از مدار خارج می شوند، آسانسور امکان حرکت کردن را نخواهد داشت.

برای تست قفل ابتدا باید میکروسوئیچ آن را به طور دستی پل نموده (اتصال داده) و سپس به ضامن توسط دست به سمت داخل ضربه وارد نمود که با این عمل میکروسوئیچ ضامن وصل شده و آسانسور که قبلاً توسط شستی طبقه احضار شده بود، شروع به حرکت می نماید. پس از این مرحله توسط دست به زبانه قفل ضربه زده و با توجه به اینکه با حرکت زبانه به بیرون ضامن قفل نیز عمل می کند، میکروسوئیچ مربوطه قطع و آسانسور در این مرحله متوقف می شود که این موضوع نشان گر صحت کارکرد قفل در طبقه است.

این مراحل در تست تمامی قفل های طبقات تکرار می گردد تا از صحت عملکرد آن اطمینان حاصل نمود.

 

5- تست ترمز ایمنی (پاراشوت) :

پاراشوت سیستمی است که اگر به هر علتی سرعت کابین آسانسور بیش از حد (1.15 برابر سرعت نرمال) افزایش یابد، عمل نموده و از افزایش سرعت ایجاد شده جلوگیری و از احتمال سقوط کابین جلوگیری می شود.

سیستم پاراشوت دارای دو فلکه می باشد (گاورنر در موتورخانه و فلکه هرزه گرد در ته چاه) که سیم بکسل از این فلکه ها عبور کرده و به اهرم پاراشوت متصل می شود. اگر به هر دلیلی سرعت کابین زیاد شود سرعت گاورنر نیز زیاد می شود که در این صورت اهرم گاورنر عمل نموده و ضمن قطع مدار برقی، گاورنر ترمز می کند. با ترمز کردن گاورنر، سیم بکسل مربوطه ترمز پاراشوت را می کشد که در این هنگام لقمه های آن تحریک شده و به ریل می چسبند و پس از چند لحظه کابین ترمز کرده و از حرکت باز می ایستد. در حین حرکت اهرم پاراشوت میکروسوئیچ مربوطه نیز که جزء سری استپ های داخل چاه می باشد، دستور قطع مدار برقی را صادر می کند.

 

13

گاورنر دارای یک شیار تست می باشد که سرعت این شیار با توجه به کوچک تر بودن قطر آن نسبت به قطر اصلی، سرعت را 15% بیشتر خواهد نمود. به هنگام تست سیستم پاراشوت، سیم بکسل را روی شیار تست گذاشته سپس فرمان حرکت به سمت پایین صادر می شود. سرعت سیم بکسل در این حالت نسبت به کابین به طور مجازی 15% افزایش پیدا کرده و در این موقع اهرم پاراشوت عمل نموده و کابین متوقف خواهد شد.

 

باید توجه داشت که در هنگام تست سیستم پاراشوت، برای آسانسورهای با سرعت حداکثر 1 متر بر ثانیه که پاراشوت از نوع لحظه ای دارند باید کابین خالی باشد، ولی در آسانسورها از نوع تدریجی (آسانسورهای با سرعت بیشتر از 1 متر بر ثانیه) کابین باید با ظرفیت نصف بار نامی تست شود.

 

بعد از پایان تست پاراشوت و متوقف شدن کابین، جهت اطمینان از صحت عملکرد تست، به موتور گیربکس دستور حرکت به پایین را داده و در صورتی که فلکه موتور گیربکس درجا حرکت نماید و سیم بکسل های کابین حرکت نکنند، تست با موفقیت همراه است. سپس کابین را به سمت بالا حرکت می دهند تا لقمه های پاراشوت از روی ریل های کابین آزاد شوند. پس از آن، به داخل چاه رفته و محل درگیری لقمه ها بررسی می گردد. باید چهار لقمه پاراشوت دو طرف کابین کاملاً با چهار طرف ریل ها درگیر شده باشند و اثرات آن روی ریل مشاهده شود، در غیر این صورت باید محل نصب پاراشوت یا کابین نسبت به ریل ها اصلاح گردد. 

توجه شود که پس از پاراشوت کردن سری ایمنی باید قطع گردد.

 

 

6-تست شالتر بالا و پایین :

کابین حداکثر باید 12 سانتی متر از لول اولین طبقه و آخرین طبقه وقتی سنسور ایست به میکروسوئیچ شالتر برخورد کرده متوقف گردد که در حالت شالتر پایین کابین بعد از 12 سانتی متر گذشتن از لول روی سکوها (بافر) می نشیند.

 

7-تست عملکرد صحیح فن موتور: 

آسانسور را با فعال کردن شاسی های متعدد به حرکت درآورده تا پس از گذشت 10 دقیقه موتور گرم شده و فن موتور شروع به حرکت می کند و موتور را خنک می کند در غیر اینصورت اقدام به تعویض یا تعمیر فن موتور توسط نصاب باید انجام پذیرد.

 

8-تست بالانس بودن کابین و وزنه تعادل: 

جهت کنترل بالانس بودن کابین با وزنه تعادل با سوار کردن تعداد نفراتی که وزن آنها معادل نصف ظرفیت آسانسور باشد و با هم تراز نمودن کابین با وزنه تعادل داخل چاه آسانسور، بالانس بودن سیستم تعلیق در موتور خانه کنترل می شود.

 

9-تست کشش سیم بکسل ها: 

در قسمت بازرسی موتورخانه آسانسور توضیح کافی داده شد.

تمهیدات موثر جهت کاهش صدای آسانسور:

 

تمهیدات موثر جهت کاهش صدای آسانسور:

 

سر و صدای تولید شده از موتور محرکه آسانسور را می توان با بکار گیری الکتروموتورهای کم صدا، بالانس خوب روتور، کف گردها، با بالانس دینامیکی کوپلینگ و درام ترمز، یک سیستم ترمز بهتر و یا حداقل تنظیم متناوب ترمز و غیره تقلیل داده شود.

هر چند تمهیدات موثر می توان برای کاهش صداهای در ارتباط با حرکت با کابین آسانسور، وزنه تعادل و دیگر قطعات انجام داد ولی قابل اعتمادترین روش برای جلوگیری از پخش صدا، نصب عایق های صوتی در چاه آسانسور است. در این چنین حالتی بهتر است چاه از بلوک های پیش ساخته تو خالی ساخته شود که کاملا از سازه ساختمان جدا باشد. قسمت تحتانی چاه( چاهک) نسبت به ساختمان با گذاشتن مواد جاذب صدا از قبیل صفحات چوب پنبه می توان ایزوله کرد. برای افزایش ضریب فنریت سازه چاه و اجتناب از نوسان شکاف ما بین چاهک و سازه ساختمان را می توان با جاذب صدا مثل چوب پنبه، پلی استئارین در سطوح طبقات پر کرد.

شرکت آسانبر نگین علاوه بر رعایت موارد بالا برای حذف صدای کنتاکتور تابلو فرمان آسانسور از تابلوهایی با کنتاکتور dc استفاده میکند که باعث حذف کامل صدای تابلو آسانسور می گردد.